Lesson 9: Pronouns, Honorifics & Politeness

Who is speaking, who is addressed, and how much respect is due — Tamil pronouns carry all of this. This lesson completes the pronoun system, the honorific verb endings, and the everyday grammar of politeness, so you can speak to a teacher, a grandmother, a friend and a child, each in the right register.

The pronoun system

Tamil distinguishes inclusive நாம் (nām — we including you) from exclusive நாங்கள் (nāngaḷ — we excluding you). நாம் போகலாம் — Nām pōgalām — Let us go (you included). நாங்கள் போகிறோம் — Nāngaḷ pōgiṟōm — We are going (you are not in the group).

Honorifics: respect inside the verb

The honorific pronoun அவர் (avar) and polite நீங்கள் take special verb endings: present -கிறார் (-kiṟār) for அவர், -கிறீர்கள் (-kiṟīrgaḷ) for நீங்கள், past -ஆர்/-ஈர்கள், future -வார்/-வீர்கள்.

Parents, teachers, elders and officials are normally referred to with அவர்-forms even when absent: அம்மா சமைக்கிறார் — Ammā samaikkiṟār — Mother is cooking. Using அவள்-forms for your own mother in careful speech would sound disrespectful.

Polite requests and softeners

• தயவுசெய்து … — dhayavuseidhu … — please …
• கொஞ்சம் … — koñjam … — a little … (softens requests)
• தயவுசெய்து கதவைத் திறங்கள். — Dhayavuseidhu kadhavaith thiṟangaḷ. — Please open the door.
• இங்கே உட்காருங்கள். — Ingē uṭkāruṅgaḷ. — Please sit here.
• எனக்குக் கொஞ்சம் தண்ணீர் கொடுங்கள். — Enakkuk koñjam thaṇṇīr koḍuṅgaḷ. — Please give me a little water.
• மெதுவாகப் பேசுங்கள், தயவுசெய்து. — Medhuvāgap pēsuṅgaḷ, dhayavuseidhu. — Please speak slowly.

Imperatives have three levels: நீ-form போ (pō, go — to a child or close friend), polite போங்கள் (pōṅgaḷ, please go), and the softened suggestion போகலாம் (pōgalām, let us go / shall we go). The negative polite command uses -ஆதீர்கள்: போகாதீர்கள் (pōgādhīrgaḷ, please do not go).

Pronouns and politeness in sentences

• தாத்தா மருந்து சாப்பிடுகிறார். — Thāththā marundhu sāppiḍugiṟār. — Grandfather takes his medicine. (honorific -ஆர்)
• நீங்கள் எப்போது வருவீர்கள்? — Nīngaḷ eppōdhu varuvīrgaḷ? — When will you come? (polite)
• அவர் ஒரு மருத்துவர். — Avar oru maruththuvar. — He/She (hon.) is a doctor.
• நாம் தமிழ் கற்போம்! — Nām Thamizh kaṟpōm! — Let us learn Tamil (together)!
• இவர் என் ஆசிரியர். — Ivar en āchiriyar. — This (hon.) person is my teacher.
• அவை என் புத்தகங்கள். — Avai en puththagangaḷ. — Those are my books. (non-human plural)

Reading passage: visiting a teacher

மாணவன் ஆசிரியரின் வீட்டுக்குப் போகிறான். — Māṇavaṉ āchiriyarin vīṭṭukkup pōgiṟāṉ. — The student goes to the teacher's house. மாணவன்: வணக்கம் ஐயா! நலமா? — Māṇavaṉ: Vaṇakkam aiyā! Nalamā? — Student: Greetings, sir! Are you well? ஆசிரியர்: வணக்கம்! வா, உட்கார். நீ நலமா? — Āchiriyar: Vaṇakkam! Vā, uṭkār. Nī nalamā? — Teacher: Greetings! Come, sit. Are you well? (The teacher uses the familiar நீ to the young student — natural and kind.) மாணவன்: நான் நலம் ஐயா. ஒரு சந்தேகம் கேட்க வந்தேன். — Māṇavaṉ: Nān nalam aiyā. Oru sandhēgam kēṭka vandhēn. — Student: I am well, sir. I came to ask a doubt. ஆசிரியர்: கேள், சொல்கிறேன். — Āchiriyar: Kēḷ, solgiṟēn. — Teacher: Ask, I will tell you.

Comprehension questions: 1. Where does the student go? 2. How does the student greet the teacher? 3. Why has the student come? 4. Which pronoun does the teacher use to the student, and why is that acceptable? Answer key: 1. To the teacher's house. 2. வணக்கம் ஐயா (Vaṇakkam aiyā — greetings, sir). 3. To ask a doubt/question. 4. நீ (nī, familiar you) — an elder speaking down to a young student is normal and affectionate; the student keeps the polite forms upward.

Pronunciation focus: அவர் vs அவள் vs அவர்கள்

These three differ by a single sound at the end: அவர் (avar — hon. he/she), அவள் (avaḷ — she, with retroflex ள்), அவர்கள் (avargaḷ — they). Drill the triplet slowly, curling the tongue hard for அவள். Similarly என் (en, my) vs என்ன (enna, what): the doubled ன்ன has a longer hold. And keep நீங்கள் (nīngaḷ) long-vowelled — nī, not "ni".

Common mistakes

• Wrong: telling your teacher நீ வா (nī vā). — Right: நீங்கள் வாருங்கள் — Nīngaḷ vāruṅgaḷ — Please come. Elders and teachers always get நீங்கள் treatment.
• Wrong: அம்மா வருகிறாள் in a formal essay about your mother. — Right: அம்மா வருகிறார் — Ammā varugiṟār — using honorific -ஆர் for parents in careful speech.
• Wrong: நாங்கள் போகலாம் meaning "let's go (with you)". — Right: நாம் போகலாம் — Nām pōgalām. நாம் includes the listener; நாங்கள் excludes them.
• Wrong: அவர்கள் for a pile of books. — Right: அவை — Avai. Non-humans take அவை (they) and neuter verbs: அவை இங்கே இருக்கின்றன (they are here) — note இருக்கின்றன, not இருக்கிறார்கள்.

Exam Experience

Reading comprehension. Read and answer in English.

முதியவர்: நீங்கள் யார்? — Mudhiyavar: Nīngaḷ yār? — The elderly man: Who are you? பெண்: நான் ஒரு செவிலியர். உங்களுக்கு உதவ வந்தேன். — Peṇ: Nān oru seviliyar. Ungaḷukku udhava vandhēn. — The woman: I am a nurse. I have come to help you. முதியவர்: நன்றி அம்மா. தயவுசெய்து உட்காருங்கள். — Mudhiyavar: Naṉṟi ammā. Dhayavuseidhu uṭkāruṅgaḷ. — Elderly man: Thank you, madam. Please sit down. பெண்: உங்கள் மருந்து இதோ. நேரத்தில் சாப்பிடுங்கள். — Peṇ: Ungaḷ marundhu idhō. Nēraththil sāppiḍuṅgaḷ. — Woman: Here is your medicine. Take it on time.

Questions: 1. Who are the two speakers? 2. Why has the woman come? 3. What does the man offer her? 4. What does she give him, with what advice? Key: 1. An elderly man and a nurse. 2. To help him. 3. A seat (politely: உட்காருங்கள்). 4. His medicine; she tells him to take it on time.

Multiple choice. 1. The polite word for "you" (singular, to a teacher) is (a) நீ (b) நீங்கள் (c) அவன் (d) உன் — Answer: (b) நீங்கள். It serves as both plural and polite singular "you". 2. "Let us go (including you)" is (a) நாங்கள் போவோம் (b) நாம் போகலாம் (c) அவர்கள் போவார்கள் (d) நீ போ — Answer: (b). நாம் is the inclusive "we"; போகலாம் is the "let us" suggestion form. 3. Which verb form suits அவர் வரு-? (a) வருகிறான் (b) வருகிறாள் (c) வருகிறார் (d) வருகிறது — Answer: (c) வருகிறார். அவர் takes the honorific -ஆர் ending regardless of gender.

Guided writing. Write a polite four-line exchange: you greet a teacher, ask how they are, make one polite request, and thank them. Model answer: வணக்கம் ஆசிரியரே! — Vaṇakkam āchiriyarē! — Greetings, teacher! நீங்கள் நலமா? — Nīngaḷ nalamā? — Are you well? தயவுசெய்து இந்தப் பாடத்தை மீண்டும் விளக்குங்கள். — Dhayavuseidhu indhap pāḍaththai mīṇḍum viḷakkuṅgaḷ. — Please explain this lesson again. மிக்க நன்றி! — Mikka naṉṟi! — Thank you very much! Marking notes: one mark for நீங்கள்/உங்கள் used consistently, one for the polite imperative (-உங்கள்), one for தயவுசெய்து softening the request, one for the greeting and thanks. Use of நீ-forms to the teacher loses the register mark entirely.

Going deeper: respect in the family, and the question யார் (who)

Within the family, kinship terms themselves are address words: you call your elder brother அண்ணா (aṇṇā!) and your grandmother பாட்டி (pāṭṭi!) — not by name. Strangers of grandparent age are also addressed as தாத்தா (thāththā) and பாட்டி (pāṭṭi) — a warm Tamil habit.

Asking "who" with correct agreement: யார் (yār) takes honorific verb endings in careful speech: இவர் யார்? — Ivar yār? — Who is this (honoured) person? அவன் யார்? — Avaṉ yār? — Who is he? அது யாருடையது? — Adhu yāruḍaiyadhu? — Whose is that?

• இந்தப் புகைப்படத்தில் இவர் யார்? — Indhap pugaippaḍaththil ivar yār? — Who is this person in this photograph?
• இவர் என் தாத்தா. — Ivar en thāththā. — This is my grandfather.
• அந்தப் பெண் யார்? — Andhap peṇ yār? — Who is that woman?
• அவள் என் நண்பி. — Avaḷ en naṇbi. — She is my friend.
• உங்கள் ஆசிரியர் யார்? — Ungaḷ āchiriyar yār? — Who is your teacher?
• எங்கள் ஆசிரியர் திரு. குமார். — Engaḷ āchiriyar Thiru. Kumār. — Our teacher is Mr Kumar. (திரு., Thiru, = Mr; திருமதி, Thirumadhi, = Mrs; செல்வி, Selvi, = Miss/Ms)

A note on names: Tamil names often embed the father's initial before the given name: கே. ராமன் (K. Rāmaṉ) may be "Kannan's son Raman". In address, திரு. + name is the safe formal choice.

Practice round: polite errands

Four micro-dialogues for errands — notice the நீங்கள் forms throughout:

• கடைக்காரர்: வாருங்கள்! என்ன வேண்டும்? — Kaḍaikkārar: Vāruṅgaḷ! Enna vēṇḍum? — Shopkeeper: Come in! What do you need?
• வாடிக்கையாளர்: தயவுசெய்து அந்தப் புத்தகத்தைக் காட்டுங்கள். — Vāḍikkaiyāḷar: Dhayavuseidhu andhap puththagaththaik kāṭṭuṅgaḷ. — Customer: Please show me that book.
• வாடிக்கையாளர்: விலை எவ்வளவு? — Vāḍikkaiyāḷar: Vilai evvaḷavu? — Customer: What is the price?
• கடைக்காரர்: முந்நூறு ரூபாய். — Kaḍaikkārar: Muṉṉūṟu rūbāi. — Shopkeeper: Three hundred rupees.
• வாடிக்கையாளர்: சரி, வாங்குகிறேன். நன்றி! — Vāḍikkaiyāḷar: Sari, vāṅgugiṟēn. Naṉṟi! — Customer: All right, I will buy it. Thank you!
• அஞ்சலகத்தில்: இந்தக் கடிதத்தை அனுப்ப வேண்டும். — Añjalagaththil: Indhak kaḍidhaththai aṉuppa vēṇḍum. — At the post office: I need to send this letter.
• அலுவலர்: எங்கே அனுப்ப வேண்டும்? — Aluvalar: Engē aṉuppa vēṇḍum? — Clerk: Where must it be sent?
• வாடிக்கையாளர்: லண்டனுக்கு, தயவுசெய்து. — Vāḍikkaiyāḷar: Laṇḍanukku, dhayavuseidhu. — Customer: To London, please.